آدرس دهی
به زودی در این قسمت لینکهای بیشتری مرتبط با این وبلاگ گذاشته می شود:
در اینجا ارفع کرمانی را در سایت "شعرنو" دنبال کنید
+ نوشته شده در دوشنبه شانزدهم اردیبهشت ۱۳۹۸ ساعت 9:32 توسط .
|
در شهر قصه هيچ عجيبي عجيب نيست!...
غزليات و اشعار ارفع كرماني(ياس ها و داس ها)
سید محمود توحیدی (۱۳۲۲- ۱۳۷۹) متخلص به ارفع کرمانی فرزند مجدالسادات از شاعران معاصر کرمانی است و از نامآوران شعر و غزل معاصر ایران بهشمار میآید. شروع تحصیلاتش در مقطع ابتدایی و متوسطه در زادگاهش بودهاست ارفع تحصيلات ابتدائي و متوسطـــه را دركــــرمــان و تحصيلات عا لـي را در رشتـــه زبان و ادبيات فارســي در دانشگاه فردوســـي مشهد به پايان رسانـــــد و در طــــي اين دوران بود كــــه در مسابقات هنــــري كــــه بين دانشگاههاي سراسر كشــــور برگزار مي شد چهار سال متــوا لي دررشتــه هــاي داستان نويســي , مقا له نويســـي و شعر رتبـــه نخست را كسب نمـــود. ارفع ۴ سال پی در پی (۱۳۵۰-۵۴) نویسنده ی برتر کشور شناخته شد.از ارفع کرمانی غزلهای زیادی باقی مانده که به دلیل گرایشهای صوفیانه وی در حوزه عرفان قرار میگیرند.آنچه از نوشتههاو سروده های وی به جاست مجموعه غزلهایش با عنوان «یاسها و داسها» و «دیوان اشعار» و «در شهر قصه هیچ عجیبی عجیب نیست»؛ وهمچنین تالیفی است تحت عنوان«بحث انتقادی راجع به تشبیهات لیلی ومجنون نظامی و جامی». «یاسها و داسها» نخستین بار در ۱۳۷۹ به چاپ رسید و بارها با تجدیدنظر و تصحیحات تازه منتشر شد.در این مجموعه، ارفع تعدادی از غزلهای خود را چاپ کرد و توانایی خویش را در سرودن غزل نشان داد تا آنجا که میتوان گفت تعدادی از غزلهای او از بهترین غزلهای این دوران به شمار میرود.غلامحسین یوسفی که یکی از استادان دوران تحصیل ارفع در دانشگاه فردوسی مشهد بوده دربارهٔ شعر ارفع میگوید: «در غزل فارسی معاصر، شعرهای ارفع در شمار آثار خوب و خواندنی و برجسته است.س از بـازنشستگي بيشتر وقت خــود را صرف تحقيق و مطا لعه نمود. خانه ارفــــع مامـن هميشگي دلهاي بيسياري بود كه پرسشگر بيكرانگي بودند.
او علاوه بر گرمي كلام و ظرافت طبع در كار نظم, در نثــر و گفتگـــوي عادي نيـــز نيز مهارت و نفوذ عجيبي داشت , آنطـور كه براستي سخنــش بـــر دل مي نشست و هر شنونده اي را مجذوب كلام خود مي كرد.
ارفع از شهامت و شجاعتي خاص بــــر خوردار بـــود . به هيچ وجــــه اهل تملـــق و چاپلوسي نبود . هرگز سخني به كنايـــه نمـــي گفت , آنچه را پشت سر به زبان مي آورد همان بود كه رو برو مي گفت.
پايداري او در دوستي و صفا و يكرنگي او , زبان زد خــــاص و عــام بود . تمامــي دوستان وآشنايان و نيز آنانكه در كار شعر و شاعري دستي دارند و عطـــــر غزل ناب , مشام جانشان را تحت تاثير قرار مي دهد بر اين باورند كه ارفــــع , بـــــه خصوص در دهه اخير , تحول عجيب و باور نكردني يافت.
بـــه عبارت ديگر اگـــر چه در دوران تحصيل , هموراه از ســــرامدان نظم و نثر مجموعـــه تحصيلي خود محسوب مي شد , اما حال و هواي ســــروده هاي او در دهـــــه اخير حكايت نگار به مكتب نرفته اي بود كه به غمزه مسا لــــه آموز صد مدرس شد . آنچه او عرضه مي كرد , خوانده شــده در مكتــب و مدرســــــــه و دانشگاه نبود , بلكه به اعجاز كلام شباهت داشـــت گوئـــي آنچه را كه لازمـــه صعود و دگرگوني است به او بخشيده و در سحرگاهان عشق و بيـــداري تهجـــد, دولت جاويدش داده و دعايش را اجابت كرده بودند كه:
دستم بگير و از دل غربت به در بكش از اين رباط كهنه به كوئـي دگر بكش
گم گشته ام ميان كويـر سيــاه شــب ما را به سوي هودج سرخ سحر بكش
آنچه شعر ارفع را از ساير شاعران معاصر متمايــــز مي سازد ايــــن است كـــه او همانقـــدر به زيبايي كلام اهميت ميداد كه به محتوي مــعاني , به عبارت ديگـــــر وي آنچنـان در تلفيق اين دو توفيق داشت كه حتي اهـــــل نظــر مي ماندند كــــه او در سرايش آن شعر , اولويت را به زيبايـــي كلام و همـــا غوشـــي دلنشيــــن و شيرين واژه ها داده , يا به صلابت و سنگيني و محتواي مولانا گونه؟
او الفباي عشق را از پيرش آموخته بود و خوب مي دانست كـــــه از كـــدامين راه مي توان به اوج زيبايي صورت و عظمت واقعي معني رسيــــد . رابطــــه او با حـق تجلي واقعي عشق و ايمان بود.
در طول تحمل ناملايمات مختلف از جمله بيماري توان سوزش , كســي هرگــــز او را در حا لتي نا اميد و نگران مشاهده نكرد. او پيوسته مـــــرگ را با چهـــــره گشاده استقبال ميكرد.
وي در سيزدهم بهمن هزار و سيصد و هفتاد و نه عاشقانـــه به ديــدار معشوق و معبودش شتافـت.
بنا به خواسته اش پيكرش همراه با سماع و طنيـــــن دف فرزندانش و با حضـورجمع كثيري از صوفيان , هنرمندان و علاقه مندانش بـــــه خاك سپرده شد.پس از آن نيز شبهاي بسياري همراه با ياد و نام او مراسم هاي ذكـــــر و سمــاع در محل آرامگاهش ( بهارستان هنرمندان كرمان) برگزار شده و مي شــود.
ياد او دهها مراسم تجليل و بزرگداشت در كرمان و تهـــران بــرگزار شد. به دست شهرداري كرمان نيز در جلوي خيابان مشــرف به منـــزل او پارك بسيارزيبا و بزرگي بنام ارفع افتتاح شده است.
نوشتههای پیشین
آرشیو موضوعی
برچسبها
- ارفع کرمانی (113)
- سید محمود توحیدی (113)
- شعر کرمان (1)
- ارفع (1)