"گفتنش تلخ است ... "
"گفتنش تلخ است ... "
خلوتی داریم و با اندوه خود سر می کنیم
آیه های عشق را پیوسته از بر می کنیم
گفتنش تلخ است ، گاهی غنچه های مهر را
بی تبسم بر نسیم باغ پرپر می کنیم
سفره های سوگ را در سینه ها تا کرده ایم
مرگ باورهایمان را دیر باور می کنیم
با دل دریایی خود ، با کمان از موج نیست
سینه را در رودبار درد بستر می کنیم
تیرک این خیمه ، را گیرم ز پای انداختید
پای دیوار دگر الله اکبر می کنیم
گو بیاویزد ترازوی عدالت شیخ شهر
ما همین امروزمان را روز محشر می کنیم
تا نبیند زاهد بی مایه ، ما را خشک لب
گاه گاهی با نم اشکی لبی تر می کنیم
گر بیفتد دستمان بر طره افشان دوست
کارمان را با دل دیوانه یکسر می کنیم
می شود یک روز ارفع ، دور ، دور می کشان
ما دومشت خویش را آن روز ساغر می کنیم
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و چهارم اردیبهشت ۱۳۹۲ ساعت 12:12 توسط محمدعلی عرب نژاد
|
سید محمود توحیدی (۱۳۲۲- ۱۳۷۹) متخلص به ارفع کرمانی فرزند مجدالسادات از شاعران معاصر کرمانی است و از نامآوران شعر و غزل معاصر ایران بهشمار میآید. شروع تحصیلاتش در مقطع ابتدایی و متوسطه در زادگاهش بودهاست ارفع تحصيلات ابتدائي و متوسطـــه را دركــــرمــان و تحصيلات عا لـي را در رشتـــه زبان و ادبيات فارســي در دانشگاه فردوســـي مشهد به پايان رسانـــــد و در طــــي اين دوران بود كــــه در مسابقات هنــــري كــــه بين دانشگاههاي سراسر كشــــور برگزار مي شد چهار سال متــوا لي دررشتــه هــاي داستان نويســي , مقا له نويســـي و شعر رتبـــه نخست را كسب نمـــود. ارفع ۴ سال پی در پی (۱۳۵۰-۵۴) نویسنده ی برتر کشور شناخته شد.از ارفع کرمانی غزلهای زیادی باقی مانده که به دلیل گرایشهای صوفیانه وی در حوزه عرفان قرار میگیرند.آنچه از نوشتههاو سروده های وی به جاست مجموعه غزلهایش با عنوان «یاسها و داسها» و «دیوان اشعار» و «در شهر قصه هیچ عجیبی عجیب نیست»؛ وهمچنین تالیفی است تحت عنوان«بحث انتقادی راجع به تشبیهات لیلی ومجنون نظامی و جامی». «یاسها و داسها» نخستین بار در ۱۳۷۹ به چاپ رسید و بارها با تجدیدنظر و تصحیحات تازه منتشر شد.در این مجموعه، ارفع تعدادی از غزلهای خود را چاپ کرد و توانایی خویش را در سرودن غزل نشان داد تا آنجا که میتوان گفت تعدادی از غزلهای او از بهترین غزلهای این دوران به شمار میرود.غلامحسین یوسفی که یکی از استادان دوران تحصیل ارفع در دانشگاه فردوسی مشهد بوده دربارهٔ شعر ارفع میگوید: «در غزل فارسی معاصر، شعرهای ارفع در شمار آثار خوب و خواندنی و برجسته است.